روایت یک توده‌ای از کودتا | سازندگی

نقش حزب توده، فرازوفرودهایی که در حمایت از مصدق یا به تعبیر بسیاری خالی کردن پشت او در کودتای ۲۸ مرداد داشته‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، هنوز ابهامات و گفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و ناگفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بسیاری دارد. حوزه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای که نیاز به بازخوانی‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مکرر و آشکار شدن اسناد و روایت‌‌‌‌‌‌‌‌‌های دست اول از آن فراز تاریخی دارد. کتاب «کارنامه مصدق» که حاصل پژوهش و تجربه‌‌‌‌‌‌‌‌‌های شخصی ارسلان پوریا از اعضای حزب توده است، برای علاقه‌‌‌‌‌‌‌‌‌مندان این برهه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تاریخی مفید و جذاب خواهد بود.

کارنامه مصدق ارسلان پوریا  کارنامه مصدق و حزب توده

سرنوشت دست‌نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها
کتاب «کارنامه مصدق» نوشته ارسلان پوریا در واقع متن کامل‌‌‌‌‌‌‌‌‌شده کتاب «کارنامه مصدق و حزب توده» است که انتشارات ققنوس زمستان سال ۹۶ آن را به بازار عرضه کرد. کتاب براساس دست‌نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ارسلان پوریا پس از کودتای ۲۸ مرداد که فرصتی برای اندیشیدن در جریان رخدادها و نقد و بررسی نقش حزب توده در جریان ملی شدن صنعت نفت و دولت مصدق داشته، شکل گرفته و حاصل پژوهش‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و تجربه‌‌‌‌‌‌‌‌‌های شخصی او از دوران نخست‌وزیری محمد مصدق و نقش حزب توده در اتفاقات آن دوران است. ارسلان پوریا از اعضای پیشین حزب توده ایران و معاون نادر شرمینی در سازمان جوانان توده بود که پس از کودتای ۲۸ مرداد سال ۳۲ به زندان افتاد و از حزب توده برید.

اهمیت این کتاب از آن روست که به عنوان منبعی دست‌‌‌‌‌‌‌‌‌اول و توسط یکی از اعضای مهم حزب توده نگاشته شده است و مهم‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر از آن بنا به ادعای خسرو شاکری، مصدق خود در زمان حیات آن را مطالعه و اصلاح کرده است. منبع تاریخی دست‌‌‌‌‌‌‌‌‌اولی چون این اثر با توجه به نقش نویسنده در حزب توده و اصلاحات مصدق، نقش اول نهضت ملی شدن نفت، اعتباری فزاینده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌یابد.

بهمن پوریا، فرزند نویسنده، در مقدمه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای که بر کتاب نگاشته، داستان دست‌نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و چاپ آنها را این‌‌‌‌‌‌‌‌‌گونه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌آورد: «در سال‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ۱۳۴۸-۱۳۴۷ پوریا کتاب کارنامه‌ی مصدق را در پنج دفتر (بخش) نوشت. دکتر محمد مصدق پس از خواندن دست‌نوشته‌ی کتاب آن را کاری سترگ، پاک و بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌پیرایه یافت. به توصیه‌ی زنده‌‌‌‌‌‌‌‌‌یاد مصدق، ارسلان پوریا دفتر اول دست‌نوشته را حذف کرد.
به پراکنده شدن دست‌نوشته‌ی کارنامه‌ی مصدق با بازداشت نویسنده از کار و آموزش پاسخ داده شد. سه بخش کتاب کارنامه‌ی مصدق ابتدا با نام کارنامه‌ی مصدق و حزب توده در سال ۱۳۵۴ در فلورانس ایتالیا چاپ شد. سپس برای بار دوم دو بخش آن در زمستان ۱۳۵۷ در تهران به نام کارنامه‌ی مصدق با نام مستعار نویسنده (پارسا یمگانی) به چاپ رسید. این کتاب را برای بار سوم انتشارات ققنوس در زمستان ۱۳۹۶ در تهران چاپ کرد که عیناً همان نسخه‌ی چاپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌شده در فلورانس است (با تغییرات جزئی)؛ و کتابی که هم‌‌‌‌‌‌‌‌‌اکنون در دست دارید صورت کامل آن است که دفتر (بخش) چهارم (که تا کنون چاپ نشده) به آن اضافه گردیده و برای اولین‌بار به صورت کامل چاپ می‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.»

کتاب در چهار بخش اصلی «سیاست موازنه منفی»، «ملی‌‌‌‌‌‌‌‌‌شدن صنعت نفت یا به‌‌‌‌‌‌‌‌‌نام سعادت ملت ایران»، «فرمانروایی مردم» و «فرمانفرمایی مردم» تنظیم شده است.

ریشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌های یک اختلاف تاریخی
بخش اول کتاب با محور قرار دادن سیاست موازنه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی منفی مصدق، به مقایسه اصلاحات رضاخانی و رویکرد اصلاحی مصدق که مبتنی بر تکامل ملت و نه به واسطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی دیکتاتور مصلح بود، می‌‌‌‌‌‌‌‌‌پردازد و سیاست‌‌‌‌‌‌‌‌‌های در‌‌‌‌‌‌‌‌‌پیش گرفته و پیشنهادی مصدق پس از شهریور ۲۰ و برافتادن رضاخان را بررسی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. در ادامه به تفاوت‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ارزیابی‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مصدق و حزب توده و شکاف تاریخی میان نگاه این دو جریان پرداخته و علت دوری مصدق از حزب توده را بازمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌جوید؛ با اشاره به سخن مصدق که: «ایران کشور مستقلی است. اگر ما هرچه را در شمال برای شوروی و در جنوب برای انگلیس تصدیق کنیم، دو منطقه‌ی نفوذ درست کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم» مخالفت او را از اساس با شکل‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری هرگونه منطقه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی نفوذ در ایران دانسته و سیاست او را ضداستعماری می‌‌‌‌‌‌‌‌‌داند.

نویسنده با ارجاع‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مکرر به سخنرانی‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مصدق و موضع‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری‌‌‌‌‌‌‌‌‌های حزب توده در مقابل امتیازخواهی‌‌‌‌‌‌‌‌‌های شوروی، پیشینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تاریخی اختلاف این دو جریان را بررسی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و درحالی‌‌‌‌‌‌‌‌‌که آشکارا موضعی انتقادی نسبت به حزب توده اتخاذ می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند، همدلی و همراهی بسیار با مصدق دارد. از جمله در فراز پایانی بخش نخست در اشاره به فرقه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی دموکرات می‌‌‌‌‌‌‌‌‌نویسد: «نجنگیده گریختن فرقه‌ی دموکرات با آن همه وعده‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که از پیش برای نبرد داده بودند یکباره تضاد میان گفتار و کردار را نشان داد و این کار یک‌بار دیگر با مقیاس بیشتری در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ از سوی حزب توده که از ماه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها پیش از کودتا وعده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌داد که کودتا را به جنگ علیه کودتاچیان تبدیل خواهد کرد، در روز عمل یک گام پیش نگذاشت. نیروی رزمنده‌ی بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌پایان خود را در خانه نگه داشت و مصدق را تنها گذاشت. بدین‌‌‌‌‌‌‌‌‌سان در کمتر از ده سال دوباره تضاد میان گفتار و کردار رهبران جنبش دیده شد.»

به نام سعادت مردم ایران
نویسنده بخش دوم را به نهضت ملی شدن صنعت نفت و نقش تاریخی مصدق در این مهم اختصاص داده و به نقد رویکرد دول استعماری و جریان‌‌‌‌‌‌‌‌‌های داخلی مخالف می‌‌‌‌‌‌‌‌‌پردازد و معتقد است ملی کردن صنعت نفت «تنها گسیختن زنجیر بردگی ملت ایران نبود، بلکه از آن گذشته کوبه‌ی بزرگی به دستگاه امپریالیسم در سراسر جهان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌زد.» در این میان نقش حزب توده را نه در حمایت از جنبش ملی شدن نفت که در مقابل آن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌داند که به جای پیش بردن شعارهای ملی کردن در میان اعتصاب کارگران صنعت نفت آنها را به بحث‌‌‌‌‌‌‌‌‌های انحرافی چون تقاضای دستمزد بیشتر سوق دهد. پوریا نخست‌‌‌‌‌‌‌‌‌وزیری مصدق را به مثابه تبدیل دستگاه نخست‌‌‌‌‌‌‌‌‌وزیری به ستاد پیکار ملت علیه استعمار بیگانه و طبقه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی حاکم درونی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌داند و در بخش سوم با تلقی نخست‌‌‌‌‌‌‌‌‌وزیری مصدق به فرمانروایی ملت، به رخدادهای سیاسی این دوران می‌‌‌‌‌‌‌‌‌پردازد.

اصلاحات درونی
در بخش سوم که به سیاست‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و اقدامات مصدق در دوران نخست‌‌‌‌‌‌‌‌‌وزیری می‌‌‌‌‌‌‌‌‌پردازد، نویسنده سیاست‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مصدق را در ملی شدن صنعت نفت منحصر نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌داند، بلکه معتقد است مصدق همچون جامعه‌‌‌‌‌‌‌‌‌شناسی کهنه‌‌‌‌‌‌‌‌‌کار به ضرورت اصلاحات درونی برای توفیق در جنبش‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بزرگ‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر واقف بود و قدم در این راه گذاشت. در این میان نقش حزب توده را در کوبیدن مصدق می‌‌‌‌‌‌‌‌‌بیند. در این بخش به فرآیند خلع ید، مذاکرات مصدق، مواضع جریان‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سیاسی از جمله حزب توده و همراهی مردم پرداخته و وقایع تاریخی را تا روز سی‌‌‌‌‌‌‌‌‌ام تیر ماه ۱۳۳۱ روایت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. روزی که به زعم او روز پیروزی مردم ایران و شکست استعمار انگلیس و آمریکا بود.

روزهای دشوار
روزهای پس از پیروزی سی‌‌‌‌‌‌‌‌‌ام تیر روزهای همگامی همگانی بود؛ روزهای پیوستن توده‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مردم به‌هم و نزدیک شدن جریان‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سیاسی. «حزب توده و جبهه‌ی ملی که پیش از سی‌‌‌‌‌‌‌‌‌ام تیر همواره در دو صف برابر به جنگ با یکدیگر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایستادند، اینک به هم نزدیک شده بودند... برای نخستین‌بار توده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و جبهه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها کنار هم نشستند و بر یکدیگر دست برنیاوردند... توده‌ی مردم خواهان این همگامی همگانی بود. مصدق نیز می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کوشید تا یگانگی صف‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را نگه دارد.» همدلی‌ای که دیر نپایید و در بزنگاه تاریخ مصدق را تنها گذاشت. بخش چهارم با بررسی مفصل رخدادهای میان سی‌‌‌‌‌‌‌‌‌ام تیر ۱۳۳۱ تا کودتای ۲۸ مرداد، سخنرانی‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و اقدامات مصدق و مواضع حزب توده تصویری کامل از روزهای دشوار مصدق و کودتا به دست می‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

او به پاپ سینمای پاپ شهرت یافته... چگونه صد فیلم در هالیوود ساختم و هرگز پشیزی از دست ندادم... یکی از موارد درخشان کارنامه‌ او ساختن هشت فیلم بر اساس قصه‌های ادگار آلن پو است... فیلم‌سازی مستقل در هالیوود یعنی ساختن فیلم‌های کوچک، کم‌هزینه و سریع... احساسم این بود که به عنوان یک صنعت‌گر کار می‌کنم و اگر از خلال صنعت‌گریِ تمام‌عیار، امری متعالی پدید می‌آمد و بارقه‌ای از هنر ظاهر می‌شد، جای خوشحالی بود ...
ملال، جوهره و ماده اصیل حیات است... ملال‌انگیزترین وضعیت حیاتی بشر، اندیشیدن در تنهایی ست... نوعی میل به وضعیت «نیستی» و مرگ در راستای پایان بخشیدن به شرایط کنونی و ایجاد وضعیت حیات‌مند دیگری است... برای رهایی از ملال زندگی اجتماعی و آسیب‌های ناشی از آن ناگزیرند، فاصله‌ای مناسب از اجتماع و «همدیگر» داشته باشند که بتوانند تا اندازه‌ای از رنج‌های حاصل از «با هم بودن» در امان باشند... وضعیت جوجه‌تیغی‌! ...
من خیلی چیزها را ندیده‌ام، نمی‌دانم در زندان‌های کره‌شمالی چه خبر است؟... استادیوم جایی است که می‌توان دمای جامعه را آنجا سنجید. اگر بعد بازی شیشه می‌شکنند یعنی جامعه آمادگی شیشه شکستن دارد... در ساحت دین‌داری مدرن انسان ترک را به انسان ایرانی نزدیک می‌بینم... آمریکا برای بقا به عنوان ابرقدرت نیاز به وجود کشورهایی مانند کره شمالی و ایران دارد ...
کیست که ماریای راهبه با زخمی باز در سینه، تهمینه؛ مارکسیستِ بکارت ‌از دست‌ داده یا پدر خاچیک رمان‌خوان شک‌زده را از یاد ببرد؟... ناصر سوخته: باستان‌‌شناس و عاشق، مسعود سوخته: رزمنده و نیروی تحت‌الامر مهندس چمران، منصور سوخته: عکاس وقایع انقلاب، محمود سوخته: مارکسیست عاشق و طاهر: کودک و معصوم... قصه نسلی که سوخته، پسران ناکام در عشق و زندگی، جوانان در خون‌‌ شده وطن ...
جامه ساده‌ای را که همانند جامه راننده‌اش بود می‌پوشید... روزی چهارده ساعت کار می‌کرد... استوار کردن مجلس و گرداندن آن به ستاد استوار انقلاب، پشتوانه پیروزی‌های آینده مردم ایران می‌شد... دانست که بی‌اصلاحات درونی پیروزی در کار نفت شدنی نیست... هر اصلاحی با منافع خصوصی عده‌ای که سالیان دراز با هرج و مرج و عنان گسیختگی و سوءاستفاده خو گرفته‌اند تماس پیدا می‌کند ...